Εγγραφείτε για να λαμβάνετε ενημερώσεις
 
Η γνώμη μου
Κυπριακό: εν αρχή ην το «Σύμφωνο Πρόθεσης Συνύπαρξης» (14/7/2017) Μετά και το πρόσφατο αδιέξοδο, γίνεται επιτακτική η ανάγκη επανατοπ...
Ποιά είναι και που βρίσκεται η ελπίδα (άρθρο στα ΝΕΑ, 12 Ιουνίου 2017) Ζώντας και εγώ το δημόσιο αίσθημα παγίδευσης και αδιεξόδου της εποχ...
Ούτε χρεοκοπία, ούτε μνημόνια - Ομιλία στην συζήτηση της ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ (20/2/2017) 1. Πάνε αρκετά χρόνια που η πατρίδα μας ζει με το δίλημμα «ή μνημόν...
Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Τσίπρα βρείτε τα λεφτά! (31/1/2017) Γνωρίζετε ότι είναι απολύτως απαραίτητο να βρεθούν τα χρήματα για τ...
Πόσα μας λείπουν για να γλυτώσουμε; (12/12/2016) Εκτός από τα σεντς, ούτε λεπτό της ώρας δεν περισσεύει πια για χάσι...
Η επίσκεψη Ομπάμα: μια ακόμα χαμένη ευκαιρία Η επίσκεψη του δημοφιλέστερου πολιτικού, παγκοσμίως, στην Αθήνα έφε...
Τα δυο ΟΧΙ (28/10/2016) Το πρώτο ΟΧΙ : απορρίπτουμε το τελεσίγραφο «άτακτη χρεοκοπία ή 4ο μ...
Οι διώκτες του Γεωργίου στο σκαμνί! Η επιμονή στη δίωξη κατά του πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατισ...
Η ευκαρία του Brexit: εμείς και η Ευρώπη από την αρχή Αξιοσημείωτο : στο δημοψήφισμα, οι Βρετανοί επέλεξαν να απορρίψουν ...
Ή όλοι εμείς ή αυτοί! ('Aρθρο στην Εφημερίδα των Συντακτών) Η πρόσφατη συμφωνία με τους δανειστές μας δεν προβλέπει απλώς μειώσ...
Ομιλία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (11/11/2014) Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις αρχές του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας και,...
Ομόλογο κατά της ανεργίας τώρα! (20/1/2014) Για το «χρηματοδοτικό κενό» έχουμε ακούσει αμέτρητες φορές. Πόσα λε...
Κανένας φόρος στα ακίνητα μόνο ένα δημοτικό τέλος (7/2/2013) Από την χθεσινή συνάντηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη, φαίνεται να...
«Μητέρα όλων των μαχών» η επιστροφή στις αγορές (27/11/2012) Δήλωση μετά την προέγκριση καταβολής δόσης του δανείου προς την Ελλ...
Σοσιαλισμός ή Χρεοκοπία (04/05/2009) Ομιλία του Παντελή Οικονόμου σε εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ...
Περισσότερα
Πολυμέσα
 
Οι απαντήσεις που χρωστάνε η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση (8/4/2013)
Συνέντευξη στην ΝΕΤ (20/3/2013)
Για την λίστα Λαγκάρντ
Η κεντροαριστερά είναι πάντα πλειοψηφία στην Ελλάδα (5/12/2012)
Περισσότερα
Tags
pas Αύξηση ραδιόφωνο ευρω 1 ευρωπαικη ενωση Ομιλίες Βουλής ευρωπαικη δημόσιες επενδύσεις Αύξηση εσόδων
 
Ποιά είναι και που βρίσκεται η ελπίδα (άρθρο στα ΝΕΑ, 12 Ιουνίου 2017)

 Ποιά είναι και που βρίσκεται η ελπίδα

(άρθρο στα ΝΕΑ, 12 Ιουνίου 2017)

Ζώντας και εγώ το δημόσιο αίσθημα παγίδευσης και αδιεξόδου της εποχής μας, ήρθα να συμπεράνω ότι οι -κατά δήλωση του κυρίου Τσίπρα- «αυταπάτες» των κυβερνητικών εταίρων είναι, πράγματι, η βασική του πηγή. Ασφαλώς μετράει αρνητικά και η αδεξιότητα τους, μόνο που ήταν αναμενόμενη, λόγω απειρίας. Όπως αρνητικά μετράει και ο μη αριστερός προσανατολισμός της «πρώτη φορά Αριστεράς». Με ελαφρυντικό της τον καταναγκασμό από τους πιστωτές να φροντίζει, πριν απ’ όλα, να «πάρουν τα λεφτά τους πίσω». Αυτό που αποδεικνύει όμως η δραματική, περίπου ακατάσχετη, συρρίκνωση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η γενικευμένη διάψευση προσδοκιών δεν συγχωρείται.


Και είναι φυσικό: ο πολίτης δεν τιμωρεί το όποιο κόμμα αυτοκτονεί. Το τιμωρεί επειδή σκότωσε την ελπίδα. Αυτήν που καλλιέργησε κατά την αντιπολιτευτική του περίοδο. Και αποδείχτηκε αβάσιμη, ανυπόστατη, τελικά χαμένη, μόλις κλήθηκε να κυβερνήσει. Είναι ανθρώπινο λοιπόν, ο συμπατριώτης ψάχνοντας το ουσιώδες αυτό αγαθό αλλού, να αποφασίζει να μεταναστεύσει (εκλογικά τουλάχιστον). Και να σκέπτεται το «που». Για να διαπιστώσει, δυστυχώς, ότι το πρώτο επίδοξο «κόμμα υποδοχής», η Νέα Δημοκρατία, βαρύνεται με το ίδιο ακριβώς πολιτικό έγκλημα: μας αποστέρησε την ελπίδα που είχε καλλιεργήσει ως αντιπολίτευση, αφού έλαβε την εντολή να κυβερνήσει. Δεν έχει περάσει δα και τόσος χρόνος ώστε να το ξεχνάμε!

Και έτσι, βλέπουμε, μέρα με τη μέρα, όλο και πιο καθαρά, ότι η απελπισία δεν γιατρεύεται ούτε με την πρωθυπουργική (οιονεί) αυτοκριτική για τις «αυταπάτες», ούτε με τους φιλιππικούς της αντιπολίτευσης με επωδό το αίτημα της να ξανακυβερνήσει. Θεραπεία θα μπορούσε να υπάρξει, σταδιακά, με τον προσδιορισμό και την υποστήριξη κάποιας, επί τέλους, ρεαλιστικής, κοινής λαϊκής επιδίωξης. Ενός σχεδίου για την προσέγγιση της. Και των θετικών συνεπειών στην καθημερινή μας ζωή, κατά την εφαρμογή αυτού του σχεδίου. Με την Πολιτική, με απλά λόγια, με το πι κεφαλαίο. Που η ανυπαρξία της είναι αδύνατον πια να κρυφτεί.

Έχω τη γνώμη ότι τέτοια πολιτική στις μέρες μας μπορεί να είναι η έξοδος από τα μνημόνια, χωρίς όμως να υποστούμε τις συνέπειες μιας άτακτης χρεοκοπίας. Αυτό είναι το θέμα μας και όχι ποιός από αυτούς που διαχειρίστηκαν την ψήφο μας και απέτυχαν θα κληθεί να… αποτύχει ξανά. Και, με τελεσίδικη την απόρριψη των, αποδεδειγμένα, ακατάλληλων να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να κοιτάξουμε πέρα και πάνω από το υπάρχον κομματικό φάσμα. Ψάχνοντας για δυνάμεις άξιες να σηκώσουν στη πλάτη τους τις ευθύνες που θα τους ανατεθούν. ?βολο ίσως. Κοπιαστικό σίγουρα. Μόνο που αυτή είναι και εκεί βρίσκεται η διέξοδος και, επί τέλους, η ελπίδα!

 

 
 
Βουλή
Ομιλίες
Επίκαιρες Ερωτήσεις
Γραφείο Τύπου
Δελτία Τύπου
Συνεντεύξεις
Πολυμέσα
You Tube
Φωτογραφίες
Αθήνα
Eπικοινωνία
Επικοινωνία
 
 
Copyright © ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. All rights reserved